dün,mutlu olurum
yarın,mutluydum.
ketçap-mayonez olsun mu?
Kendine verdiğin değerle,insanlara vermediğin değerle yaşamak nasıl gidiyor?Zor oluyordur bazen hep kendini düşünmek falan?
Yadırgamamalıyım bu durumu biliyorum,böyle kabul ettim zaten bile diyebiliyorum bazen.Ama sen (siz) ne zaman böyle yapsan içimde bir oyuk oluşuyor,sonra içine ne tıkıştırsam dolmuyor o oyuk.Üzülüyorum işte anla.
Gariptir sen hep beni buluyorsun,bir senden kaçıyorum başka bir sende vücut buluyorsun.Sen bana bir kelime geliyorsun,ben sana bin kelime gidiyorum.Yapayalnız olsam da ben ‘ben’ olamıyorum işte.Yine sana geliyorum,hep sana geliyorum.
Bugüne kadar her yerde ”İstanbul” baskılı olanları vardı. Doğduğumdan beri İzmir’de yaşıyor olmamdan ötürü sıkılmış olsam da ben bir İzmirliyim ve bu tişörtlere bayıldığımı inkar edemem.
”Çiğdeme çiğdem denir,çekirdek karpuzun içindedir.”
”Çupraya çupra denir.Çipura rakısız-rokasız yenendir.”
*Bunun için Mavi’den para almadım. :)
Aydın’da da böyle denir.Ege candır,patlıcanldır.
Sahildeyiz.Sen ve ben oturuyoruz yine bir gece vakti.Mevsim yaz,hava sıcak.Denizden hafif bir esinti geliyor,gelip yüzümüze çarpıyor.Ürperiyoruz,bir üşüme geliyor.Halbuki dünya yanıyor,umrumuzda bile değil.Ben yine geçmişimden bahsediyorum,şimdiki halimden,geçmişimin yarattığı ‘ben’den.Sana da değinmiyor değilim.Senin ‘ben’deki yerinden.
Başkaları da var biliyoruz.İnsanlar,bizde yarattıkları düşünceler…Umrumuzda bile değil!Biri beni sevmemiş,ben birinden hoşlanmamışım,kime ne?!
Güvenemiyoruz,sevemiyoruz.Belki seni de ben böyle yaptım.’İhtiyacımız da yok zaten,boş ver.’Ayaklar var ya hani,hep kendimizinkinin üstünde durmamız gereken,işte tam onu yapıyoruz.
Dünya aşktan ölüyor,umrumuzda bile değil!
Ben seni çok özlemişim,dünya yanmış ama özlemişim işte.Umrumda bile değil,umrunda bile değil.
Biliyor musun ben öldüm.Hissizleştim yani,gerçekten öldüm.Aslında ölmedim de sadece ruhumu alıp götürdüler.Çok sevdiğim insanlar bile benden gitti.Değer verdiklerim beni değersizleştirdi.Evet olayım bu.Yalnızım,yalnız başınayım.Asırlar önce de bu böyleydi asırlar sonra da böyle olacak.Yeni yıllardan ümidi keseli çok oldu.Çok mutluyum,çok(!)Beni düşündüğün için teşekkür ederim(!)
Ama şu da var:İYİ Kİ VARSIN.
Sevmek yerine ayrılığı,kalmak yerine gitmeyi,mücadele yerine sinmeyi…Bu da demokrasi…Seçiyoruz işte.
Sıkıntıdan yine yapmayacağım işler yapıyorum,bunun sonu sevgiliye kadar gider.Durmam gerek,durdurulmam gerek.
Sen bu güzel şarkıyı dinle,ben de sensizliği düşüneyim.
fotoğraflar acıtabiliyor Eksilen insanlar var eski fotoğraflarda.Ya da fotoğraflardan çok sonra ortaya çıkanlar var.Eskiden mutluymuşum,fotoğraflar öyle diyor.Saçlarım güzelmiş.Hele annemin saçları,çok güzellerdi çok.Yastığına dağılan o siyahlığın içinde,o siyahlığın kokusunda ölmek isterdim.Büyüyünce benim de saçlarımın öyle olacağına inanıyordum.Birileri de benim saçlarımın güzelliğinde ölmek isteyecekti.Birileri beni çok sevecekti,çok.Saçlarını kısacık kestirdiği gün sevgiye inancımı yitirdim.Olmadı. En sevdiklerimin babaları çok güzel gülüyorlarmış,gülünce gözleri kaybolan cinsten. Yemekler çok lezzetliymiş,iştahla yiyişimden belli.Dostluklar samimiymiş,suratlardan belli. Seninle hiç fotoğrafımız yok. Bugünkü fotoğraflara da hasretle bakacağımız günler olacak mı?Lütfen olmasın.
Now, don’t hang on.Nothing last forever.
But the earth and sky.It lips away.And all my money won`t another minute buy.
Artık ayaklarım üşümemeli,tırnaklarım soyulmamalı,saçlarım kırılmamalı.Bende eksik olan sadece demir değil.Biraz ruh,biraz sevgi.
İçimdeki kocaman boşluğu doldurduğum zaman,işte tam o zaman kanlı canlı bir insan olacağım,söz.
